Η μείωση των ψαριών τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κάτι παραπάνω από αισθητή, ακόμα και σε περιοχές που έσφυζαν από ζωή. Η υπεραλιεία, ο δυναμίτης, η μόλυνση των ακτών μας από χημικά, έχουν κάνει φτωχούς τους βυθούς και τα λιγοστά θηράματα καλά μαθημένα στους κινδύνους που τα περιβάλλουν. Πριν καιρό, το ψάρεμα σε κάποια περιοχή απομακρυσμένη χωρίς οδική πρόσβαση, ήταν αρκετό για να αποφέρει καρπούς. Σήμερα, ο ψαροκυνηγός πρέπει να ψάξει αλλού για παράδεισους. Πρέπει να ψάξει για ξέρες, για ύφαλους… Με τον όρο ‘’Ύφαλος’’ εννοούμε βράχο ή σύμπλεγμα από πέτρες που εξέχουν από τον πυθμένα της θάλασσας. Για τον εντοπισμό φροντίζουμε να συγκεντρώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες. Βοήθημα στα χέρια μας είναι οι χάρτες της Υδρογραφικής υπηρεσίας. Εκτός από τους υφάλους που είναι σημειωμένοι, παρακολουθώντας τις ισοβαθείς προσπαθούμε να μαντέψουμε που μπορεί να υπάρχει σήκωμα από το βυθό. Άλλος σύμβουλος είναι ο " Πλοηγός". Ένα βιβλίο που περιγράφει αναλυτικά τις ακτογραμμές της Ελλάδας και αναφέρει τους υφάλους που βρίσκονται μερικά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για τα διερχόμενα πλοία. Αφού γίνει η επιλογή της περιοχής που θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας, παρατηρούμε από κοντά ορισμένες άλλες ενδείξεις. • Όταν κάπου σπάει το κύμα με άσπρους αφρούς, υπάρχουν ύφαλοι, ξέρες. • Ανάμεσα σε στεριά και νησί ή βραχονησίδα είναι πιθανό να βρίσκεται κάποιο σήκωμα. • Όταν η στεριά κάνει σκαλοπάτια - βουνά που ακολουθούνται από πεδιάδες, μετά χαμηλότερα βουνά και ξανά πεδιάδες - και καταλήγει στη θάλασσα, το ίδιο μπορεί να συνεχίζει και μέσα. Αξίζει τον κόπο να ψάξουμε και πέρα από την αποχή. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ανακαλύψει σήκωμα ή πέτρες με αυτό τον τρόπο. Σ' όλες μας τις προσπάθειες, η χρήση κάποιου σκάφους είναι αναγκαία. Η απόσταση από την στεριά ή οι καιρικές συνθήκες, κάνουν κουραστικό και επικίνδυνο το κολυμπητό ψάρεμα. Χρήσιμα εργαλεία θα φανούν επίσης, το βυθόμετρο και το GPS. Το πρώτο για τον εντοπισμό του σηκώματος ενώ το δεύτερο για να αποθηκεύσουμε το στίγμα του σημείου έτσι ώστε όταν επισκεφτούμε ξανά το μέρος να μη ψάχνουμε και χάνουμε πολύτιμο χρόνο. Φτάνοντας στο σημείο που έχουμε επιλέξει, αρχίζει η ιεροτελεστία της βουτιάς. Αγκυροβολούμε με προσοχή το σκάφος προσπαθώντας να κάνουμε το λιγότερο δυνατό θόρυβο, για να μη τρομάξουμε τα ψάρια της περιοχής. Το ίδιο προσεκτικοί ήμαστε και κατά την είσοδο μας στο νερό. Στα χέρι κρατάμε ότι πιο δυνατό. Λαστιχοβόλο ή αεροβόλο. Προσωπικά για μέγιστο δραστικό βεληνεκές χρησιμοποιώ λαστιχοβόλο όπλο μήκους 1,10 με σωλήνα carbon, διπλά δετά λάστιχα, βέργα 1,50m 7άρα δίφτερη και 5 μήκη πετονιά πριν το μουλινέ. Βάζοντας το κεφάλι μέσα στο νερό, παίρνουμε μια πρώτη εικόνα για τον ύφαλο. Μερικά καρτέρια στο κεφάλι του ή στο πρώτο σκαλοπάτι, θα μας αποκαλύψουν τα ψάρια που μας ενδιαφέρουν. Ροφοί, στείρες, πίγγες, συναγρίδες, μαγιάτικα, είναι τα πρώτα στη λίστα των θηραμάτων. Ποικιλία στα ψάρια, ποικιλία και στις τεχνικές… Για τα μαυρόψαρα, βουτιά στο σκαλοπάτι και αργή έξοδος στο χείλος του. Στο ροφό θα κινηθούμε πλαναριστά κατά πάνω του, ακολουθώντας την μέθοδο της "αράχνης" γινόμενοι ένα με τον κάθετο βράχο. Στη στείρα και την πίγγα, αν το ψευτοκαρτέρι στο σκαλοπάτι δεν κεντρίσει το ενδιαφέρον τους, κινούμαστε όπως και στο ροφό. Η συναγρίδα αποκλειστικά με καρτέρι. Σ΄αυτή όπως και στο μαγιάτικο, οι βουτιές γίνονται με γνώμονα την εμπειρία και την παρατήρηση. Βλέπουμε τις κινήσεις από τα μικρόψαρα- μαρίδες, γόπες, καλογριές-. Απότομα σπασίματα του κοπαδιού σημαίνουν ότι κάτι κυνηγάει στην περιοχή. Καρτέρι σ΄αντίθετη φορά από το σπάσιμο, μας φέρνει πρόσωπο με τους κυνηγούς. Γενικά πάντως, η θέση που θα πάρουμε στο βυθό είναι παράλληλα και κόντρα στο ρεύμα. Το ψάρι αυτό είναι και το πιο δύσκολο, καθώς μετά από 1-2 αποτυχημένα καρτέρια γίνεται αρκετά καχύποπτο, αρνούμενο να πλησιάσει σε απόσταση βολής. Τα μαγιάτικα τα συναντάμε ανάλογα με την εποχή, κοντά στο βυθό ή στα μεσόνερα. Έχει τύχει στη κοιλιά ψαριού να υπάρχουν μέχρι και γλώσσες! Στη περίπτωση που τα μαγιάτικα κινούνται στα μεσόνερα, το καρτέρι με "αιώρηση" θα τα φέρει κοντά μας. Με έντονα τα κυνηγητικά ένστικτα στο DNA τους, τα περίεργα αυτά ψάρια θα κινηθούν να δουν την μαύρη σιλουέτα που φαντάζει ξένη στον μικρόκοσμο του υφάλου. Αν στο ψάρεμα, μας συνοδεύει και βαρκάρης – για γρήγορη αλλαγή όπλων - τότε η επιτυχία μπορεί να γίνει διπλή, τριπλή… καθώς τα μικρά κυρίως άτομα που ζουν κοπαδιαστά, έχουν την τάση να γυροφέρνουν από κοντά το πληγωμένο μέλος της οικογένειας τους, δίνοντας την ευκαιρία και για άλλη βολή. Το ψάρεμα στον ύφαλο δεν θα μας αφήσει παραπονούμενους, αρκεί να λάβουμε υπόψη τις δυσκολίες και τους κινδύνους ενός τέτοιου ψαρέματος. Η ιδέα του ότι βρισκόμαστε στη μέση του πουθενά, δημιουργεί μια ψυχολογική φόρτιση που σε συνδυασμό συνήθως με το μεγάλο βάθος, λειτουργεί ανασταλτικά στην προετοιμασία και εκτέλεση της βουτιάς. Η πείρα και η αυξημένη υδροβιότητα διώχνουν αυτό το βάρος από τα πνευμόνια μας. Ύφαλος ίσον ρεύμα και ρεύμα ίσον ψάρια. Επειδή σπάνια θα συναντήσουμε μέρος χωρίς ρεύμα, η υπόθεση χαλάρωση στην επιφάνεια δεν είναι εύκολη. Εδώ το ζευγάρι μας θα φανεί πολύτιμο, αφού κρατώντας τα πόδια μας και λειτουργώντας σαν κινητήριος δύναμη, μας κρατά σταθερά πάνω από το σημείο που έχουμε σχεδιάσει την βουτιά. Επίσης, ένα άτομο πάνω στη βάρκα θα κάνει το κυνήγι μας ποιο ξεκούραστο, καθώς το κολύμπι γίνεται παράλληλα με το ρεύμα και χωρίς επιστροφές. Τους καλοκαιρινούς μήνες η κίνηση στο νερό από σκάφη είναι ιδιαίτερα αυξημένη. Μεγάλη προσοχή στα διερχόμενα σκάφη ιδιαίτερα στα σηκώματα κοντά στις ακτογραμμές. Η σημαδούρα δεν είναι πάντοτε αρκετή και καλό είναι να έχουμε το βαρκάρη σε κοντινή απόσταση. Το υποβρύχιο ψάρεμα είναι χόμπυ και κανένα ψάρι δεν αξίζει περισσότερο από την ζωή μας. Καλές βουτιές και με ασφάλεια…
